Het sporttruitje door de jaren heen

Van Friedrich Ludwig Jahn, de oervader van de Duitse turnbeweging, tot nu

Een collage van sporters in een zaal 100 jaar geleden, fietsers 100 jaar geleden en een modern sporttruitje van nu

Van katoenen hemd tot moderne hightech sportkleding. Wij kijken terug op een geschiedenis van het sporttruitje van meer dan honderd jaar, waarin niet alleen het materiaal van het hemd, maar ook de vormgeving duidelijk is veranderd.

Van wol tot functioneel textiel: de geschiedenis van tricot als stof

Terwijl de oude Grieken nog ongekleed deelnamen aan wedstrijden in Olympia, gaven de latere sporters er de voorkeur aan gekleed hun sport te bedrijven. Vanaf de opkomst van de breedtesport in de 19e eeuw tot de tegenwoordige tijd heeft de sportkleding een duidelijke ontwikkeling doorgemaakt. Laten we een blik werpen op de geschiedenis van de sport en daarmee ook op die van het sporttruitje.

Advertentie

Turnbeweging in de 19e eeuw

Het turnen werd in de 19e eeuw in Duitsland steeds belangrijker. De basis hiervoor werd gelegd door de oervader van het turnen, Friedrich Ludwig Jahn (1778-1852), die in 1811 in de buurt van Berlijn de eerste turnzaal ter wereld opende onder het motto "frisch, fromm, fröhlich, frei" (flink, godvruchtig, vrolijk, vrij) en daarmee de oprichting van turnverenigingen in heel Duitsland op gang bracht.

Ansichtkaart uit 1845 van een turnfeest met worstelaars die sporten in lange broeken en hemden
Lange overshirts en broeken: zo werd er in de 19e eeuw gesport.

Terwijl de eerste turners onder het toeziend oog van Jahn uniforme grijze kleding droegen, ging men aan het einde van de 19e eeuw over op katoenen hemden. Door de opkomst van teamsporten werd het nodig de spelers visueel van elkaar te kunnen onderscheiden. Hun truitjes werden dan ook in verschillende kleuren geverfd, er werden rugnummers op genaaid en ze werden voorzien van de wapens van hun clubs.

Een zwart-wit foto van sporters in een turnzaal gekleed in lange broeken en hemden
magazinartikel1imagesubtitle18

De Olympische zomerspelen en de ontwikkeling van de sportkleding

De herinvoering van de Olympische Spelen zorgde voor een verdere ontwikkeling van speciale kleding voor sporters.
In 1896 vonden de eerste moderne Olympische Spelen plaats in Athene.

Zwart-wit foto’s van een discuswerper en een staande sporter met nauwsluitende sporthemden

Een blik op de foto's die de Duitse fotograaf Albert Meyer in Athene heeft gemaakt, laat duidelijk zien dat er in 1896 nog geen sprake was van uniforme kledingvoorschriften voor de sporters. Zelfs sporters uit dezelfde landen, zoals de Franse wielrenners Léon Flameng (rechts) en Paul Masson, droegen geen uniforme kleding.

Zwart-wit foto van wielrenners met hun fietsen en nauwsluitende sportkleding
In 1896 werd sportkleding uit bewerkte wol of katoen gemaakt.

Maar daar zou al snel verandering in komen. Tijdens de Spelen in Londen in 1908 waren er al bepaalde kledingvoorschriften voor de deelnemers die in alle kleedruimtes bekend gemaakt moesten worden. In de richtlijnen voor de marathon stond:

"Iedere deelnemer moet een truitje met mouwen dragen en een loszittende broek die tot de knie reikt, iedere deelnemer die niet volgens de regels is gekleed wordt van deelname uitgesloten. [...] Iedere deelnemer dient […] zijn wedstrijdnummer op rug en borst te dragen."

(Bron: The Fourth Olympiad, London, 1908, pagina 404)

Tot in de jaren na de tweede wereldoorlog werden sporttruitjes hoofdzakelijk gemaakt van wol of een mengsel van wol en jersey, een zacht, elastisch materiaal met mazen. Vandaar ook de Engelse benaming "jersey" voor een (sport)trui. (Overigens, door toedoen van Coco Chanel werd dit materiaal vanaf 1916 ook op grote schaal in de mode gebruikt.)

Opmars van de synthetische sportkleding

De ontwikkeling van synthetische garens, zoals nylon, polyester en elastaan (ook wel aangeduid als spandex of lycra) veroorzaakte in de jaren '30 en '60 een revolutie in de textielindustrie en dus ook in de sportkleding. Dankzij hun speciale eigenschappen, zoals scheurvastheid en rekbaarheid, werden elastische kunstvezels in toenemende mate toegepast in de productie van sporttruitjes.

Lopers bij de finish tijdens de Spelen van 1964
De uitvinding van kunststofvezels heeft ons elastische stoffen en outfits met knallende kleuren gebracht.

In de jaren '70 droegen alle topsporters nauwsluitende elastische truitjes van elastaan en polyester. Ook buiten de sport werden synthetische, elastische stoffen met glanzende oppervlakken uiterst modern en bepaalden het toenmalige modebeeld.
Maar de eerste truitjes uit chemische vezels boden de sporters weinig draagcomfort. De research op het gebied van textiel heeft zich daarom in de afgelopen veertig jaar steeds meer beziggehouden met de perfectionering van sportkleding en de eigenschappen van de verschillende materialen.

Meer dan honderd jaar geleden werden de rugnummers nog met de hand op de sporttruitjes genaaid, de huidige truitjes worden met uitgekiende processen bedrukt. Bij owayo maken wij gebruik van een speciaal, gepatenteerd procedé. De opdruk heeft geen invloed op de ademingsactieve en elastische eigenschappen.

Want tegenwoordig zijn een ideale afvoer van vocht, een aangenaam draaggevoel, stevigheid en nog veel meer eigenschappen bepalend voor hoogwaardige sportshirts. Wij gebruiken daarom uitsluitend stoffen van gerenommeerde Europese producenten.

Sporttuitjes van owayo

WELERSHIRT C5 PRO HEREN | VOETBALSHIRTS´ F6 HERO | HARDLOOPSHIRT R5 PRO

Wist je al dat je je bij ons vooraf kunt overtuigen van de kwaliteit van onze tricotstoffen? Wij sturen je desgewenst informatie en stofmonsters toe! Kies je sport en bestel bij "Service" ons informatiemateriaal.

Wij hopen dat onze terugblik op de geschiedenis van het sporttruitje je kon bevallen en wensen je nog veel plezier bij je sport!

Afbeeldingen: 1: Wikimedia Commons, CCO und Owayo; © Wikimedia Commons, CCO; 2: © Wikimedia Commons, CCO; 3 en 4: © Albert Meyer, Wikimedia Commons (CCO); 5: © Official Marine Corps Photo # A411758, Wikimedia Commons (CC0); 6: owayo.de; 7: © Ludovic Péron, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons.

Advertentie